مثلا شخص مكار و حيله‌گر وقتى مىميرد روحش به كالبد روباهى منتقل مىشود و شخص فتنه‌انگيز و كينه‌توز جانش در بدن گرگ حلول مىكند ، و آن ديگرى كه در زندگى كارش دنبال‌كردن لغزش‌ها و معايب مردم بوده پس از مرگ جانش به بدن خوك ؛ و آنكه شهوت‌پرست و پرخور بوده جانش به بدن گاو منتقل مىشود ، و همچنين از اين بدن به آن بدن انتقال يافته و به همين وسيله عذاب مىبيند ، و اگر مرد با سعادت و داراى فضايل نفسانى باشد روحش به بدن نيكانى از افراد انسان كه از سرمايهء سعادت خويش متنعمند متعلق مىشود و روى اين حساب معنى اين آيه چنين مىشود : هيچ حيوانى از حيوانات نيست مگر اينكه امتهايى از انسان مانند خود شما بوده‌اند ، و بعد از مرگ هركدام همين‌طورى كه مىبينيد به صورت حيوانى درآمده‌اند . معناى عجيبى كه براى آيهء شريفهء مذكور كرده‌اند ، با معنى آيه فرسنگ‌ها فاصله دارد . انتقال به بدن‌هاى ديگر حشر به سوى خدا نيست [ كه در اين آيه به آن اشاره دارد ] از اين هم كه بگذريم اصل اين سخن بطلان و فسادش به حدى واضح است كه هيچ حاجت به تعرض آن و بحث در صحت و فسادش نيست . « 1 » * توبه س 444 - توبهء خدا و توبهء بنده به چه معناست ؟ ج - توبه دو قسم است ، يكى توبه خدا ، كه عبارتست از برگشتن خدا

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 7 ، ص 117 . [ با تصرف ]